Lyme diagnostiek

Aan bloedtesten wordt regulier gezien grote waarde gehecht. Echter zijn deze testen bedoeld ter ondersteuning, maar kunnen op zichzelf niet een diagnose maken of uitsluiten.

Het meest wetenschappelijke onderzoek wat in Nederland wordt geaccepteerd slaat alleen op acute infecties waarbij sprake was van een Erythema Migrans (rode plek).

Chronische infecties zijn door deze vorm van testen niet uit te sluiten. De diagnose van Lyme dient in onze beleving gebaseerd te worden op resultaten van onderzoeken, de ziektegeschiedenis, symptomen en door het uitsluiten van andere ziekten.

Helaas is binnen de wetenschap verdeeldheid omtrent de specificiteit en sensitiviteit van andere onderzoeken die met name in Duitsland wel worden gebruikt en geaccepteerd. Dit is voor vele lymepatiënten reden om te twijfelen aan de betrouwbaarheid.

Healthynez maakt naast een uitvoerige anamnese gebruik van onderstaande onderzoekmethoden:

Donkerveld Microscopie:

Donkerveld microscopie is een bijzondere manier om levend bloed te observeren. Middels een specifieke belichting is het mogelijk om kleine partikels in het bloed waar te nemen. De borrelia bacterie heeft de vorm van een kurkentrekker en beweegt zich zeer snel door het serum. Deze activiteit is waar te nemen middels de microscoop. Echter komen er binnen de bacterie wereld meerdere soorten binnen de kurkentrekker vorm voor. Met name syfilis en leptospira bacteriën zijn verwant aan de borrelia structuur. Donkerveld microscopie is een uitmuntende manier om te bepalen of er spirocheten zichtbaar zijn, deze spirocheten moeten echter door middel van laboratoriumonderzoek verder worden gedefinieerd

Elisa-Western Blot:

Beide testen kunnen alleen antilichamen aantonen. Deze antilichamen zijn afkomstig van het immuunsysteem en niet van de bacteriën zelf. Anders gezegd, ze geven een indirecte aanwijzing voor contact met een borrelia bacterie.

Het nadeel van deze testen is dat wanneer het lichaam de bacterie niet herkent als indringer, er geen antilichamen worden aangemaakt. Mensen met een falend immuunsysteem zullen dus ondanks een infectie geen antilichamen aanmaken. De test kan hierdoor vals negatief scoren.

LTT-test:

De LTT toont geen antilichamen aan maar onderzoekt of de T-Lymfocyten in het bloed zijn blootgesteld aan de borrelia bacterie. Bepaalde T-Lymfocyten hebben geheugencellen, die na contact met een borrelia bacterie deze informatie opslaan. Via een LTT is het dus mogelijk om te achterhalen of de geheugencellen in aanraking geweest zijn met de bacterie.

Helaas kan deze test ook vals negatief uitslaan indien er geen immuunrespons op de borrelia bacterie is. Een zwakke immuunrespons is echter detecteerbaar in diverse onderzoeken, met name vanuit het microbioom. Op deze manier kunnen we van tevoren bepalen welk onderzoek het meest betrouwbaar is in de diagnostiek.

© Copyright - HEALTHYNEZ CONSULTANCY B.V. | Webdesign by PageBoss