Diagnostiek

Tijdens het eerste intakegesprek wordt uitvoerig de anamnese zoals die u is toegestuurd besproken en krijgt u de keus uit verschillende diagnostische mogelijkheden.

  • Basispakket
  • Basispakket plus
  • Excellent pakket
  • Basispakket
  • Basisscreening Darm
    Pre-Screening IgG/IgG4
    Groot Bloedbeeld
    Borrelia naar BCA (Pakket A-D)
  • Basispakket plus
  • Basisscreening Darm
    Calprotectine/PNM Elastase
    Helicobacter Pylorie
    TFT (Parasitaire belasting)
    Histamine in ontlasting
    Pre-Screening IgG/IgG4
    Groot Bloedbeeld
    Borrelia naar BCA (pakket A –D)
  • Exclusive pakket
  • Basisscreening Darm
    Calprotectine/PNM Elastase
    Helicobacter Pylorie
    TFT ( parasitaire belasting)
    Histamine in ontlasting
    Pre-Screening IgG/IgG4
    Groot bloedbeeld incl. Hormonen
    Groot Neurotransmitter onderzoek
    Borrelia naar BCA (Pakket A-D)

De basisscreening uitleg

De basisscreening is een overzicht van de belangrijkste basiswaardes die meetbaar zijn in de ontlasting. De basisscreening bestaat uit de volgende onderdelen.

  • ph Waarde:

De zuurgraad van de ontlasting dient binnen een bepaalde bandbreedte te liggen. Een zuurgraad die afwijkt geeft informatie over bijvoorbeeld de vertering en overlastgevoeligheid.

  • Consistentie en kleur:

De structuur en kleur van de ontlasting geeft informatie over de kwaliteit van de ontlasting. Afwijkende waardes geven bijvoorbeeld aanwijzingen over verteringsproblemen of verdenking op de aanwezigheid van parasieten.

  • Spijsvertering:

De spijsverteringsresten die in de ontlasting gevonden kunnen worden zoals bv. Zetmeel, spiervezels en vetzuren geven inzicht in de effectiviteit van de vertering. Normaliter mogen er geen of minimale resten van eiwitten, koolhydraten en vetten in de ontlasting te vinden zijn.

  • Residente Flora:

Met deze term worden “de goede darmbacteriën “aangeduid”. Van vijf belangrijke soorten bacteriën die we in de darmflora nodig hebben., wordt de hoeveelheid bacteriën per gram ontlasting gemeten.

  • Transiente Flora:

Met deze term worden de “slechte darmbacteriën” aangeduid: Als er in de darmen overlast is van één of meer slechte bacteriën dan wordt door middel van het onderzoek aangegeven hoeveel slechte bacteriën er per gram ontlasting aanwezig zijn.

  • Mycologische cultuur/mycologie:

Via deze test wordt de eventuele aanwezigheid van gisten of schimmels bepaald. Als er in de darmen overlast is van bepaalde gisten en/of schimmels dan toont dit onderzoek de aanwezige hoeveelheid hiervan in de ontlasting aan.

  • Virulente factoren darmflora:

Deze test bestaat uit het vaststellen van de ziekteverwekkende eigenschappen van de darmmicrobiota. Virulente factoren zijn stoffen die afgescheiden kunnen worden door een deel van de aanwezige bacteriën in de darm. Deze kunnen ervoor zorgen dat u ziek wordt met name door de afvalstoffen die worden gevormd. Van deze vaak sterk belastende stoffen voor het lichaam hebben met name de lever en de darmwand te lijden. Deze test is van belang om de kwantiteit en de veelal meer belangrijke kwaliteit van de darmmicrobiota te beoordelen.

  • Secretorisch IgA en Beta-defensin 2:

De slijmvliezen in de darmen hebben onder andere de taak om het lichaam te beschermen tegen aanvallers van buitenaf, zoals bacteriën, schimmels en parasieten. Het Secretorisch IgA en Beta-defensin 2 zijn stoffen die onderdeel uitmaken van deze afweerreactie. Door afvalstoffen, parasieten, schimmels, virussen bacteriën, een slecht voedingspatroon en ontstekingen kan het slijmvlies van de darmen beschadigd raken. Dit heeft veelal tot gevolg dat het slijmvlies deze taak niet meer goed uit kan voeren. De hoeveelheid Secretorisch IgA en Beta-defensin 2 dat in de ontlasting gemeten wordt geeft informatie over de afweerreactie in de darmen en indirect ook over de belastende factoren in de darmen.

  • Alfa-1-antitrypsine:

Deze waarde is een indicatie voor de aanwezigheid van ontstekingen in de darm en de mate waarin de darmen een teveel aan niet wenselijke stoffen doorlaten. Is deze waarde verhoogd dan ontstaat meestal een hyper permeabele darm die ook als Leaky Gut syndroom beschreven wordt. Een verhoogde waarde betekent dat er ontstekingsprocessen in de darm aanwezig zijn. Omdat dit eiwit als één van de eerste stoffen wordt aangemaakt als reactie op een ontsteking is het bepalen van deze waarde zeer geschikt om in een vroeg stadium een ontsteking op te sporen.

  • EPX:

De afkorting staat voor Eosinofiele Proteïne X. Het is een eiwit dat vooral aanwezig is bij voedingsafhankelijke ontstekingen. De mate van aanwezigheid van EPX is een indicator voor mogelijke (voedsel)allergieën en/of voedingsovergevoeligheid. Ook kan een verhoogde waarde duiden op een parasitaire overlast. Bij een verhoogde waarde moet in ieder geval een bloedonderzoek op voedingsallergieën, voedings-overgevoeligheden en parasieten plaatsvinden.

Aanvullende ontlastingsonderzoeken

Spijsvertering

  • Pancreaselastase:

Een spijsverteringsenzym dat uitgescheiden wordt door de alvleesklier (pancreas).

Dit enzym is belangrijk bij de vertering van eiwitten. Als er te weinig van dit enzym aanwezig is in de voedselbrij dan blijven de eiwitten te groot om opgenomen te kunnen worden door de darmwand. Daardoor verlaat een groot deel van deze belangrijke bouwstof het lichaam via de ontlasting in plaats van dat het door het lichaam gebruikt kan worden. Daarnaast is dit enzym belangrijk bij het beschikbaar maken van bepaalde vitaminen en mineralen uit voeding en voor opname door het lichaam.

  • Galzuren:

Galzuren zijn spijsverteringsenzymen die opgeslagen worden in de galblaas nadat ze aangemaakt zijn door de lever. Deze enzymen zijn belangrijk voor de vetvertering. Zodra er vetten verteerd moeten worden in de darmen komen deze enzymen vrij vanuit de galblaas. De galzuren mengen zich in de voedselbrij en maken de aanwezige vetten oplosbaar zodat ze opgenomen kunnen worden in het lichaam. De hoeveelheid galzuren in de ontlasting geeft informatie over de vetvertering.

Maagklachten

  • Helicobacter Pylorie:

Dit is een bacterie die in de maag voorkomt. Deze bacterie is de veroorzaker van maagzweren. Bij onvoldoende maagzuur kan de bacterie vaak ongeremd vermenigvuldigen en schade veroorzaken aan het maagslijmvlies. Door zijn activiteit kan Helicobacter pylori ook een histamine intolerantie veroorzaken.

Onstekingen

Als er in het lichaam weefsel gerepareerd moet worden of als er een ziekteverwekker is die eruit gewerkt moet worden, dan start het lichaam een reactie die wij ontsteking noemen. Een ontsteking is bedoeld als een herstellend mechanisme. Meestal is zo’n ontsteking van korte duur en kalmeert de reactie weer als de situatie is hersteld.

Een kortdurende ontsteking noemen we een acute ontsteking. Als een ontstekingsreactie heftig is, lang duurt en/of niet adequaat is dan kan het lichaam veel energie en bouwstoffen kosten en kunnen we daar last van krijgen. Een langdurige ontsteking noemen we een chronische ontsteking.

Als er in de darmen een ontsteking gaande is, kan het gaan om een ziekteverwekker (zoals een bacterie, schimmel, gist of parasiet) of om langdurige beschadigingen van het darmslijmvlies of een heftige immuunreactie.

Elk type ontsteking heeft een andere behandeling nodig. Vandaar dat voor een adequate aanpak om uw (mogelijke) darmontstekingen te behandelen inzicht verkregen moet worden om welk type ontsteking het gaat. In de ontlasting kan daarom worden gezocht naar de aanwezigheid van specifieke ontstekingseiwitten die aangemaakt kunnen worden in de darmcellen.

  • Alfa-12-antitrypsine:

Deze waarde is een indicatie voor de aanwezigheid van acute ontstekingen in de darm. Omdat dit eiwit als één van de eerste stoffen wordt aangemaakt als reactie op een ontsteking is het bepalen van deze waarde zeer geschikt om in een vroeg stadium een ontsteking op te sporen. Een verhoogde waarde betekent dat er ontstekingsprocessen in de darm aanwezig zijn. Het wel of niet aanwezig zijn van dit eiwit geeft een belangrijke aanwijzing in het te volgen behandelplan.

  • PMN Elastase:

Een verhoogde waarde wijst op een ontsteking die mogelijk chronisch is. Om te bevestigen dat het om een chronische ontsteking gaat, kan het meten van lactoferrine noodzakelijk zijn.

  • Calprotectine:

Dit eiwit geeft informatie over de afweerreactie in de darmen bij een ontsteking. Het eiwit heeft als belangrijke taak om infecties in de darm tegen te gaan en beschadigingen aan de darmwand te herstellen. De aanwezigheid van dit eiwit geeft ons belangrijke aanwijzing of er een langdurige ontstekingsprocessen in uw darmen aanwezig zijn en of er sprake is van een geïrriteerde darm.

  • Lactoferrine:

Het eiwit dat de groei remt van ziekteverwekkers in de darmen zoals bacteriën, parasieten, en virussen. Een verhoogde waarde wijst op een ontsteking die mogelijk chronisch is. Als PMN elastase en lactoferrine beide verhoogd zijn, dan duidt dit op een chronische ontsteking van de darmen.

  • Lysozym:

Dit eiwit dat de groei remt van ziekteverwekkers in de darmen zoals bacteriën.  Een verhoogde waarde van van lysozym duidt op een chronische ontsteking van de darmen.

Parasieten

Parasieten kunnen veel verschillende gezondheids-en emotionele klachten veroorzaken. Helaas worden parasieten vaak over het hoofd gezien als de veroorzaker van van gezondheidsproblemen. En dat terwijl er bij een verhoogde Betadefensine 2 en/of EPX zeker aan parasieten overlast gedacht moet worden. Het uitsluiten van een parasieten-overlast is belangrijk omdat voor deze belasting een speciaal behandelprotocol geschreven moet worden. Om vast te kunnen stellen of er parasieten aanwezig zijn testen wij dit met een TFT (triple feces test).

Voedingsallergie en/of Intolerantie

Om een optimaal voedingsplan voor u op te stellen is het belangrijk om onderzoek te doen naar allergieen of intolerantie,s. Daarom raden wij in onze diagnostiek altijd een laboratorium test aan. Deze test geeft ons waardevolle informatie om een individueel plan voor u te maken.

© Copyright - HEALTHYNEZ CONSULTANCY B.V. | Webdesign by PageBoss